« بنام معشوق حقیقی ٬ که وفایش ازلی و ابدی است »

هر خزانی را بهاری است                                   

و هر بهاری را خزانی                                  

مرگ و زندگی چنان در هم تنیده اند     

که گیاه با خاک                 

 آنسان از هم جدایند 

               که آسمان از زمین 
 
 راستی چه چیز می تواند جاذبه ی خاک را بشکند         

و ما را از این سیاره ی کوچک معلق به بیکرانه ها ببرد ؟ 

به راستی که حقیقت زندگی عشق است                  

و زندگی بدون عشق سرابی بیش نیست ٬                 

                    چگونه می شود جاودانه شد و حصار زندگی و ترس از مرگ را شکست ٬

 و از هر دو فراتر رفت ٬ چگونه ؟                                    

                         سر چشمه ی آن رنج آسمانی که امن ابدی را ارزانی می دارد ٬ کجاست ؟

                      « آیا ما از حقیقت وجود خود غافل شده ایم ؟ » .....       
       

دارم به دل هوای صحبت یاران رفته را

یاری کن ای اجل که به یاران رسانیم

در این دنیا ٬ هر گلی با خاک ... هر زندگی با مرگ ... هر بدی با خوبی پیوند دارد ... 

پس چگونه ممکن است بین دو قلب عاشق نشانه ی مهر و محبت نباشد ؟ .........

و این پیوند ٬ همانند نقشی که برروی سنگ نقش بسته شده است ٬ بر روی قلب
 
همه ی انسانها باقی می ماند و از هر کلمه پایدارتر است .....                        

                                                                                *******

                                                         خدایا ! از تو مال و دولت و شو کت نمی خواهم ...

                                                         فقط به لطف کرمت به من آرامش خاطر عطا کن ...