القلبُ حَرَمُ اللَّهِ ، فلا تُسْکِنْ حَرَمَ اللَّهِ غَیرَ اللَّهِ .... دل ، حرم خداست ، پس ، جز خدا را در حرم خدا جاى مده ! (امام صادق علیه السلام)

حرم دل

** بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ** إِلَهِی إِلَیْکَ أَشْکُو نَفْسا بِالسُّوءِ أَمَّارَةً وَ إِلَى الْخَطِیئَةِ مُبَادِرَةً وَ بِمَعَاصِیکَ مُولَعَةً وَ لِسَخَطِکَ مُتَعَرِّضَةً تَسْلُکُ بِی مَسَالِکَ الْمَهَالِکِ وَ تَجْعَلُنِی عِنْدَکَ أَهْوَنَ هَالِکٍ کَثِیرَةَ الْعِلَلِ طَوِیلَةَ الْأَمَلِ إِنْ مَسَّهَا الشَّرُّ تَجْزَعُ وَ إِنْ مَسَّهَا الْخَیْرُ تَمْنَعُ مَیَّالَةً إِلَى اللَّعِبِ وَ اللَّهْوِ مَمْلُوَّةً بِالْغَفْلَةِ وَ السَّهْوِ تُسْرِعُ بِی إِلَى الْحَوْبَةِ وَ تُسَوِّفُنِی بِالتَّوْبَةِ إِلَهِی أَشْکُو إِلَیْکَ عَدُوّا یُضِلُّنِی وَ شَیْطَانا یُغْوِینِی قَدْ مَلَأَ بِالْوَسْوَاسِ صَدْرِی وَ أَحَاطَتْ هَوَاجِسُهُ بِقَلْبِی یُعَاضِدُ لِیَ الْهَوَى وَ یُزَیِّنُ لِی حُبَّ الدُّنْیَا وَ یَحُولُ بَیْنِی وَ بَیْنَ الطَّاعَةِ وَ الزُّلْفَى إِلَهِی إِلَیْکَ أَشْکُو قَلْبا قَاسِیا مَعَ الْوَسْوَاسِ مُتَقَلِّبا وَ بِالرَّیْنِ وَ الطَّبْعِ مُتَلَبِّسا وَ عَیْنا عَنِ الْبُکَاءِ مِنْ خَوْفِکَ جَامِدَةً وَ إِلَى مَا یَسُرُّهَا طَامِحَةً إِلَهی لا حَوْلَ لِی وَ لا قُوَّةَ إِلا بِقُدْرَتِکَ وَ لا نَجَاةَ لِی مِنْ مَکَارِهِ الدُّنْیَا إِلا بِعِصْمَتِکَ فَأَسْأَلُکَ بِبَلاغَةِ حِکْمَتِکَ وَ نَفَاذِ مَشِیَّتِکَ أَنْ لا تَجْعَلَنِی لِغَیْرِ جُودِکَ مُتَعَرِّضا وَ لا تُصَیِّرَنِی لِلْفِتَنِ غَرَضا وَ کُنْ لِی عَلَى الْأَعْدَاءِ نَاصِرا وَ عَلَى الْمَخَازِی وَ الْعُیُوبِ سَاتِرا وَ مِنَ الْبَلاءِ [الْبَلایَا] وَاقِیا وَ عَنِ الْمَعَاصِی عَاصِما بِرَأْفَتِکَ وَ رَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ **

مرداد 1387
ش ی د س چ پ ج
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
یاد ایامی


جمعه 31 تیر 1384
چشمهایت

چشمهایت برای من کتابی است خط به خط ستاره باران ! چشمهایت برای من یک آسمان

است ، یک آسمان احساس برای دوست داشتن ... همیشه در تعجبم ، تو چطور توانستی
 
این عظمت هستی را ، این ناشناخته عجیب را درک کنی ؟ تو چطور توانستی  محبت را با

تمام حقیقت تلخ و شیرینش بشناسی ؟ تو چگونه عشق را فهمیدی ؟ برایم از آن زمان که

قلبت با اشتیاق یک پرنده برای رؤیایی می تپید ، برای من از شبهایی حرف بزن که مهتابش

خاطره بود و ستاره اش اشک ، برای من از عشق بگو ...

******

با چشم و دل مرا ببین و با دل پاکت مرا دعا کن ...

 

 

<< >>
جمعه 24 تیر 1384
عشق ...

عشق ، پنهان شده در لابه لای اندوهی هولناک ، پوشیده در پرده ای

از ناکامی و شکست ، سراب رنگینی که قلبها را امید طپش می داد و

در آخر ... مرگ ... توقفی ناگهانی ، استراحتی همیشگی و نابود کننده ،

هجران را چنان با خود آمیخته است که روح سرکش انسان را خموده

و خسته به زیر می کشاند ودر پایان با زهرخندی چیزی جز خاطرات

باقی نمی گذارد ...

<< >>
جمعه 17 تیر 1384
کاش ... !

 کاش می شد کمی برای نابترین عشقها ارزشی قائل شویم ...

    کاش از این نابسامانی روحها می گریختیم ... چقدر در خاکستری

روزگارمان غرق شده ایم .. من دلم برای لبخندهای روشن تنگ

   شده من هنوز دلم می خواهد در آسمان آروزها پرواز کنم ، چقدر

  سنگدلیم که دلمان را در قفس طلایی نبایدها اسیر می کنیم ...
 
    این نهایت بیرحمی است که یاد تبسمهای کوچکمان را ، خوشیها

 را قاب کنیم و به دیوارهای سنگی قلبمان بیاویزیم ... 
 

<< >>
سه شنبه 14 تیر 1384
همینجوری ...

آزادی ،                       

در دامن اسارت می زاید ، در زنجیر رشد می کند ،

   از ستم تغذیه می کند ، با غضب بیدار می شود ...

     هان ،                                                                
                                                               
این سرنوشت آزادی است
... 

                                 استاد شریعتی           

                  ***********************************                               

مثل رؤیایی                                             

که در بی تابی احساس تو                         

             غنچه های گلشن امید را گم کرده ام                         

همچو بارانی                                          

که در دلگیری چشمان تو                          

                       جویهای روشن و خورشید را گم کرده ام ....                          

<< >>
>>

<< >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری

عناوین آخرین یادداشت ها

<< >>