X
تبلیغات
نماشا
رایتل


حرم دل

چه کسی جدا شدن برگ را از شاخه ای که مدتها حافظ و پناهش بوده ، می بیند؟ ، چه کسی

می بیند که برگ خشک شده چگونه سرگردان و ناامید ، بی روح و بی جان بر زمین  می افتد و
 
می غلتد؟ ، چه کسی بی رحمانه لگد رویش می گذارد؟ صدای خرچ خرچ همان فریاد دلش

است . چه کسی آن را آتش می زند و فراموش می کند یک روز زیر سایه اش ، در برابر نسیم
 
بهار لذت می برده و به آرامش میرسیده ؟ چه کسی حکایت گل را می داند ، وقتی اشک روی

گلبرگش را شبنم تلقی می کند ؟

صدای غنچه اش می شنوم : « تا وقتی تازه و با طراوت هستم ، خوشبو هستم .. به
 
عنوان هدیه ای در دستها می چرخم .. اما همین که خشک می شوم و گلبرگهایم  به
 
زمین می ریزد .. چه راحت زیر پا لگد می شوم ............ » 

 

نوشته شده در دوشنبه 17 مرداد 1384ساعت 04:32 ب.ظ توسط S.A|


Design By : Night Skin

گذشته