خدایا! در پناه پرچم اسلام تو، به تو توسل می جویم و به حرمت قرآن، به تو اعتماد
می کنم و با محبت پیامبرت، به درگاه تو تقرب می جویم.
آن پیامبرامی، پیامبرهاشمی قریشی، پیامبرعرب تهامی، پیامبرمکی مدنی .
پس این دل مومن را که هوای مؤانست با تو دارد، دچار وادی وحشت مکن، این سری
که سودای همدلی با تو دارد، بر بالین هراس مپسند.
خدایا! حساب مرا در کتاب آنان که به پرستش غیر تو تن دادند، نیاور، مردمی که فقط
به زبان، ایمان آوردند تا جان خویش را برهانند و به آمال خویش دست یابند. ما نه فقط
به زبان که هم با دل خویش به تو مومن شدیم تا در آغوش عفو خودت پناهمان دهی و
دستمان را به میوه آرزوهامان برسانی و امید به خودت را در سینه هامان تثبیت کنی
و دلهامان را پس از هدایت از لغزش و کژی مصون بداری و از چشمه رحمت خودت
سیرابمان کنی که تو بخشنده ای ، بی نظیری!
به عزتت سوگند که اگر مرا برانی هم، از درگاهت نمی روم و از زمزمه الهامات قلبی
ام در شناخت کرامتت دست نمی کشم و پا از وادی بی منتهای رحمتت بیرون
نمی گذارم. بنده به کجا می تواند بگریزد جز دامان مولای خود؟
مخلوق به کجا می تواند پناه برد جز آغوش آفریننده خود؟
خدایا! حتی اگر به بندم کشی و روی لطف از من بپوشی و درعیان کردن بدی های
من در نظر خلایق بکوشی، حتی اگر مرا به آتش دراندازی و میان من و خوبان
درگاهت، فاصله اندازی، محال است که دست امید از ضریح لطف تو بردارم و روی آرزو
از آستان مهر تو بگردانم.
محال است که محبتت را از دلم برانم و نعمتهایت را به بوته نسیان بسپارم و پرده
پوشیت را در این دنیا از یاد ببرم.
| 
