القلبُ حَرَمُ اللَّهِ ، فلا تُسْکِنْ حَرَمَ اللَّهِ غَیرَ اللَّهِ .... دل ، حرم خداست ، پس ، جز خدا را در حرم خدا جاى مده ! (امام صادق علیه السلام)

حرم دل

** بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ** إِلَهِی إِلَیْکَ أَشْکُو نَفْسا بِالسُّوءِ أَمَّارَةً وَ إِلَى الْخَطِیئَةِ مُبَادِرَةً وَ بِمَعَاصِیکَ مُولَعَةً وَ لِسَخَطِکَ مُتَعَرِّضَةً تَسْلُکُ بِی مَسَالِکَ الْمَهَالِکِ وَ تَجْعَلُنِی عِنْدَکَ أَهْوَنَ هَالِکٍ کَثِیرَةَ الْعِلَلِ طَوِیلَةَ الْأَمَلِ إِنْ مَسَّهَا الشَّرُّ تَجْزَعُ وَ إِنْ مَسَّهَا الْخَیْرُ تَمْنَعُ مَیَّالَةً إِلَى اللَّعِبِ وَ اللَّهْوِ مَمْلُوَّةً بِالْغَفْلَةِ وَ السَّهْوِ تُسْرِعُ بِی إِلَى الْحَوْبَةِ وَ تُسَوِّفُنِی بِالتَّوْبَةِ إِلَهِی أَشْکُو إِلَیْکَ عَدُوّا یُضِلُّنِی وَ شَیْطَانا یُغْوِینِی قَدْ مَلَأَ بِالْوَسْوَاسِ صَدْرِی وَ أَحَاطَتْ هَوَاجِسُهُ بِقَلْبِی یُعَاضِدُ لِیَ الْهَوَى وَ یُزَیِّنُ لِی حُبَّ الدُّنْیَا وَ یَحُولُ بَیْنِی وَ بَیْنَ الطَّاعَةِ وَ الزُّلْفَى إِلَهِی إِلَیْکَ أَشْکُو قَلْبا قَاسِیا مَعَ الْوَسْوَاسِ مُتَقَلِّبا وَ بِالرَّیْنِ وَ الطَّبْعِ مُتَلَبِّسا وَ عَیْنا عَنِ الْبُکَاءِ مِنْ خَوْفِکَ جَامِدَةً وَ إِلَى مَا یَسُرُّهَا طَامِحَةً إِلَهی لا حَوْلَ لِی وَ لا قُوَّةَ إِلا بِقُدْرَتِکَ وَ لا نَجَاةَ لِی مِنْ مَکَارِهِ الدُّنْیَا إِلا بِعِصْمَتِکَ فَأَسْأَلُکَ بِبَلاغَةِ حِکْمَتِکَ وَ نَفَاذِ مَشِیَّتِکَ أَنْ لا تَجْعَلَنِی لِغَیْرِ جُودِکَ مُتَعَرِّضا وَ لا تُصَیِّرَنِی لِلْفِتَنِ غَرَضا وَ کُنْ لِی عَلَى الْأَعْدَاءِ نَاصِرا وَ عَلَى الْمَخَازِی وَ الْعُیُوبِ سَاتِرا وَ مِنَ الْبَلاءِ [الْبَلایَا] وَاقِیا وَ عَنِ الْمَعَاصِی عَاصِما بِرَأْفَتِکَ وَ رَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ **

مرداد 1387
ش ی د س چ پ ج
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
یاد ایامی


چهارشنبه 22 فروردین 1386
سلام بر آل یاسین ...

سلام بر آل یاسین! سلام بر تو که ندیده تو را عاشق شدیم.

دلبرا ! چمن چمن نرگسان  بر آستانت خیمه  زدند و  در اشتیاق جمعه موعود

گریبان می درند. نسیم نسیم در پی تو می وزند تا یک پیچک موی تو را بنوازند.

عندلیب عندلیب نغمه کنان بال می سایند که  واژه ای از اشعار  تو  را بربایند.

موعودا بیا !  و دستان  ما را بگیر و  تا عرش خدا بالا بر . صوت خویش را آشکار

کن تا به مناجات تو بیدلان بسوزند و  انتظار به سرآید . بی تو لبها به خنده مباد

 و نرگس چشمان بی تو گریان باد .

ای واصل  زمین و آسمان ! ای وارث آدم تا خاتم! ای  آخرین برهان روشن ! بی 

 تو  دلتنگی ما  را  پایان نیست . بی تو  گذر زمان را توان  دیدن  نیست. بی تو

عشق را نگاه باور نیست . شمع در فراغت اشکریز است و گل برگ ریز و ما در

عجبیم  که  با وجود  این حزن و اندوه  ، زندگی  همچنان  در  چرخش  است .

بگذار  برایت  بگرییم  . بگذار  بر  دلتنگی مان ندبه کنیم  . بگذار با پرندگان ناله

زنیم و بگذار چون آسمان ابری شویم. می خواهیم بار دیگر با تو عهد بندیم اما

نشکنیم. می خواهیم با تو بمانیم اما نه تا ساحل که تا دریا.

 

 

<< >>
جمعه 10 فروردین 1386
نجوا با محبوب ...

 

الهى و ربى ! اى آرمان و  اى مقصود  من ،  اى همه  خواسته و  اى  آرزوى  من.

 سوگند به تو که جز تو نه آمرزنده‏اى براى لغزش هایم مى‏یابم و نه  مرهمى براى

دردهایم.

مولایم! اى پاسخگوى درماندگان! اى برطرف‏ کننده پریشانى ! اى پرده ‏پوش هر ناروا!

به  تو  روى  آورده‏ام  تنها به تو ، شاید  که  بخوانیم . اى  آن  که  خواستارش  مردود

 نمی ‏شود ! آرزومندش  ناامید  نمی ‏شود ، و  درگاهش  بر خوانندگان  باز  است  و

پرده‏اش بر امیدواران برداشته.

الهى ! جانى  را  که  به  توحیدت  عزیز  داشتى   چگونه   برخوارى   هجران  ذلیل

می ‏گردانى !؟  دلى  را که در کمند  عشق خود  گرفتار آوردى چگونه به آتش دوزخ

 می ‏سوزانى !؟ اگر توشه‏ام در سیر به سوى تو اندک است ، گمانم بر توکلى که

بر  تو  کرده‏ام  نیکوست .  اینک منم ، آن که  رو  به  روى  نسیم هاى رحمت  و

مهربانیت ایستاده! آن که به بخشش هایت اعتماد کرده، آن که به سرپرستى تو

 نیازمند است، آن که باران جود و لطف تو را سراغ می ‏گیرد.

ای مهربان  خدا  آنچه  از فضلت  آغاز کرده‏اى به انجام رسان. آنچه با حِلمت ‏بر من

پوشانیدى، عیان مکن . آنچه از کرمت‏ بخشیدى، سلب مفرما.آنچه از زشتى انجام

 داده ام، بیامرز.

 

 

<< >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری

عناوین آخرین یادداشت ها

<< >>