کى  رفته‏اى ز دل ،  که  تمنا  کنم  تو  را ؟!

کى  بوده‏اى نهفته ، که  پیدا  کنم  تو  را ؟!

غیبت  نکرده‏اى  ،  که  شوم   طالب  حضور

پنهان  نگشته‏اى  ،  که  هویدا  کنم   تو  را

با   صد  هزار  جلوه  برون   آمدى  ، که  من

با   صد هزار   دیده   تماشا    کنم   تو    را

بالاى   خود   در   آینه   چشم    من  ببین

تا    با   خبر  ز   عالم   بالا    کنم    تو   را

مستانه   کاش  !   در  حرم  و  دیر  بگذرى

تا   قبله‏گاه   مؤمن   و  ترسا   کنم   تو  را

خواهم  شبى  ،  نقاب  ز  رویت   برافکنم

خورشید  کعبه ،  ماه  کلیسا  کنم   تو  را

گر  افتد  آن  دو  زلف چلیپا  به  چنگ  من

چندین  هزار  سلسله  در پا  کنم  تو  را !

طوبى و سدره، گر به قیامت به من دهند

یک   جا   فداى   قامت  رعنا   کنم  تو   را

زیبا   شود   به  کارگر  عشق  ، کار   من

هر  گه   نظر  به  صورت  زیبا  کنم  تو  را

                                                                       "فروغى بسطامى"